Page 73 - Neuropsychiatric.indd

o แนะน าให้ผู้ป่วยหรือญาติสังเกตอาการ และให้การช่วยเหลือผู้ป่วยเบื้องต้นเมื่อเกิดอาการชักเพื่อ
ป้องกันการบาดเจ็บที่อาจเกิดขึ้นจากการชัก เช่น หกล้ม

4.3 การจัดการเมื่อเกิดอาการไม่พึงประสงค์

ิ
การชักที่มีสาเหตุจากยาส่วนใหญ่ไม่ก่อให้เกิดความพการ และมีอัตราการชักซ้ าต่ า แต่หากมีอาการชัก
ซ้ าหรือชักต่อเนื่องนาน อาจท าให้เกิดการบาดเจ็บของระบบประสาทที่ไม่สามารถกลับคืนสู่ภาวะปกติได้ ดังนั้น
เป้าหมายของการรักษาเพอป้องกันการชักซ้ า โดยล าดับแรกควรหยุดยาที่เป็นสาเหตุของการชัก แต่หากเป็น
ื่
การชักที่เกิดจากภาวะถอนยา ควรเริ่มให้การรักษาอาการชักก่อน จากนั้นจึงแก้ไขภาวะถอนยาตามแนว

ทางการรักษา 34,37
การชักที่มีสาเหตุจากยาส่วนใหญ่เป็น generalized tonic-clonic motor activity (grand mal
้
ี
ั
ื
ั
ิ
seizure) 34,37 การจดการเบ้องต้น ประกอบด้วย การจดการใหมออกซเจนเพียงพอ ควบคุมความดันโลหต
ิ
อัตราการเต้นของหัวใจ อุณหภูมิร่างกาย ระดับน้ าตาลในเลือด และอิเล็กโทรไลต์
จากแนวทางเวชปฏิบัติโรคลมชักส าหรับแพทย์ พ.ศ. 2559 ยาที่แนะน าเป็นล าดับแรกส าหรับรักษา
35
็
ื
อาการชักจากยาโดยให้ในระยะเวลาสั้น ๆ เพอให้อาการสงบได้อยางรวดเรวคอ benzodiazepines 34,35,37 (ม ี
ื่
่
ื
ิ่
ู
คุณสมบัติเพม GABAA activity) โดยแนะน า diazepam รปแบบฉดทางหลอดเลอดดา ยาอื่นทีใช้ได้ เช่น
ี

่
ื
ื
ี
้
ู
ื
้
้
ี
midazolam ฉดทางหลอดเลอดด า หรอฉดเขาทางกลามเนอ (รปแบบ water-soluble) ขนาดยาที่ใช้และ
44
วิธีการบริหารยา มีดังนี้
o diazepam ขนาด 5–10 มิลลิกรัม ฉีดเข้าทางหลอดเลอดด า นาน 2–5 นาที ให้ซ้ าได้ทุก 5–20
ื
นาที ขนาดสะสมไม่เกิน 30 มิลลิกรัม
o midazolam ขนาด 0.05–0.2 มิลลิกรัม/กิโลกรัม ฉีดเข้าทางหลอดเลือดด า นาน 20–30 วินาที
่
แล้วให้บริหารยาต่อเนื่องขนาด 0.05–2 มิลลิกรัม/กิโลกรัม/ชัวโมง เจือจางใน NSS โดยความ
เข้มข้นไม่เกิน 1 มิลลิกรัม/มิลลิลิตร
้
้
ั
้
ี
ในกรณีท่ไม่สามารถควบคุมใหหยดชักไดภายหลงจากให้การรักษาดวย benzodiazepines จะ
ุ
พิจารณาให้ยากันชัก 1 ชนิด ซึ่งกรณีนี้พบได้ไม่บ่อยในผู้ที่มีอาการชักจากการใช้ยา ยาที่นิยมใช้คือ phenytoin
ี
โดยให้ loading dose 10-15 มิลลิกรัม/กิโลกรัม ฉดเขาทางหลอดเลอดด าในอัตราเรวไมเกน 50 มิลลิกรัม/
ื
ิ
่
้
็
นาที แล้วให้ maintenance dose 100 มิลลิกรัม ทุก 6-8 ชัวโมง เจือจางใน NSS โดยความเข้มข้นไม่เกิน 10
่
มิลลิกรัม/มิลลิลิตร หรือชนิดรับประทาน 300 มิลลิกรัม วันละครั้ง โดยแพทยจะติดตามและประเมนผล หาก
์
ิ
ผู้ป่วยสามารถควบคุมอาการชักได้ จะค่อย ๆ ปรับลดขนาดยาลงร้อยละ 20-25 ของขนาดยาที่ได้รับทุกสัปดาห์
้
จนกระทั่งหยุดยาได 34,35,37
34
ส าหรับการรักษาอาการชักแบบจ าเพาะต่อยาที่เป็นสาเหตุ มีดังนี้
o การชักจาก TCAs ตอบสนองต่อการรกษาด้วย benzodiazepines แตไม่ควรใช้ phenytoin
ั
่
เนื่องจากไม่มีประสิทธิผลและอาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะจาก TCAs
o การชักจากเคมีบ าบัด โดยทั่วไปแนะน าให้ปรับลดขนาดยาหรือปรับเปลี่ยนแบบแผนการรักษา
ื
่
ื

o การชักจาก isoniazid แนะนาใช้ pyridoxine (วิตามินบี 6) เปนยาทางเลอกแรก เนองจาก
็
ั
วิตามินบี 6 เป็น cofactor ของการสงเคราะห GABA แนะน าให้ pyridoxine ในปริมาณเท่ากับ
์
ื
ู
ุ
isoniazid ที่รับประทานเข้าไป ฉีดเข้าทางหลอดเลอดด า ในขนาด 0.5-1 กรัม/นาที ขนาดสงสด
5 กรัม ทั้งนี้รูปแบบยาฉีดในท้องตลาดมีขนาด 100 มิลลิกรัม/มิลลิลิตร
52
52