Page 74 - Neuropsychiatric.indd
P. 74

่
 o  แนะน าให้ผู้ป่วยหรือญาติสังเกตอาการ และให้การช่วยเหลือผู้ป่วยเบื้องต้นเมื่อเกิดอาการชักเพื่อ  o  การชักจาก clozapine ควรหยุดใช้ยาดังกลาวนาน 24 ชัวโมง และให้การรักษาด้วย
                                                                               ่
 ป้องกันการบาดเจ็บที่อาจเกิดขึ้นจากการชัก เช่น หกล้ม   benzodiazepines  จากนั้นจึงเริ่มใช้ clozapine โดยเริ่มในขนาดครึ่งหนึ่งของขนาดที่ใช้รักษา
                          ก่อนที่จะมีอาการชัก ในกรณีที่มีการชักซ้ าครั้งที่ 2 ควรใช้ valproic acid ร่วมด้วย โดยขนาดยา
 4.3 การจัดการเมื่อเกิดอาการไม่พึงประสงค์   เป้าหมายคือ 1,000-3,000 มิลลิกรัม/วัน ยกเว้นผู้ป่วยมีข้อห้ามใช้ valproic acid โดยยา

 ิ
 การชักที่มีสาเหตุจากยาส่วนใหญ่ไม่ก่อให้เกิดความพการ และมีอัตราการชักซ้ าต่ า แต่หากมีอาการชัก  ทางเลือกคือ lamotrigine ขนาดยาเปาหมายคอ 200 มิลลิกรัม/วัน  ควรหลีกเลี่ยงการใช้
                                                            ้
                                                                    ื
 ซ้ าหรือชักต่อเนื่องนาน อาจท าให้เกิดการบาดเจ็บของระบบประสาทที่ไม่สามารถกลับคืนสู่ภาวะปกติได้ ดังนั้น   phenytoin เนื่องจากเกิดอันตรกิริยาระหว่างยาส่งผลให้ระดับยา clozapine ในเลือดลดลง และ
 ื่
 เป้าหมายของการรักษาเพอป้องกันการชักซ้ า โดยล าดับแรกควรหยุดยาที่เป็นสาเหตุของการชัก แต่หากเป็น  เพ่มระดบยา phenytoin และหลีกเลี่ยงการใช้ร่วมกับ carbamazepine เพราะเกิดอนตรกิริยา
                                 ั
                            ิ
                                                                                                 ั
 การชักที่เกิดจากภาวะถอนยา ควรเริ่มให้การรักษาอาการชักก่อน จากนั้นจึงแก้ไขภาวะถอนยาตามแนว  ระหว่างยาส่งผลให้ระดับยา clozapine ในเลือดลดลง 48,49
 ทางการรักษา 34,37
 การชักที่มีสาเหตุจากยาส่วนใหญ่เป็น generalized tonic-clonic motor activity (grand mal   4.4 ตัวอย่างกรณีศึกษา
 ั
 ิ
 ี
 ้
 ั
 ิ
 ื
 ุ
 seizure) 34,37  การจดการเบ้องต้น ประกอบด้วย การจดการใหมออกซเจนเพียงพอ ควบคมความดันโลหต   Bora และคณะ  ได้รายงานกรณศึกษาการเกดอาการชักจาก cefepime ในผู้ป่วยหญิงอายุ 39 ปี ที่
                                   50
                                                  ี
                                                             ิ
 อัตราการเต้นของหัวใจ อุณหภูมิร่างกาย ระดับน้ าตาลในเลือด และอิเล็กโทรไลต์     เป็นโรคไตเรื้อรัง ภายหลงจากใช้ cefepime ขนาด 3 กรัม/วัน ต่อเนื่องนาน 6 วัน เพ่อรกษาขออักเสบจาก
                                                                                       ื
                                    ั
                                                                                               ้
                                                                                          ั
 35
 จากแนวทางเวชปฏิบัติโรคลมชักส าหรับแพทย์ พ.ศ. 2559  ยาที่แนะน าเป็นล าดับแรกส าหรับรักษา  การติดเชื้อ ผู้ป่วยมีอาการหยุดพดกะทันหัน สับสน กระสับกระส่าย พดประโยคไม่มีความหมาย ไม่รู้สึกตัว
                                           ู
                                                                           ู
 ื
 ็
 ่
 ื่
 อาการชักจากยาโดยให้ในระยะเวลาสั้น ๆ เพอให้อาการสงบได้อยางรวดเรวคอ benzodiazepines 34,35,37  (ม ี  และมีกล้ามเนื้อกระตก (myoclonic jerk) ตรวจค่าครีเอตินินในเลือดได้ 6.51 มิลลิกรัม/เดซิลิตร ค่ายูเรีย
                                  ุ
 ี
 ู
 ิ่
 คุณสมบัติเพม GABAA activity) โดยแนะน า diazepam รปแบบฉดทางหลอดเลอดดา ยาอ่นทใช้ได้ เช่น   ไนโตรเจน 56 มิลลิกรัม/เดซิลิตร ผลตรวจที่พบว่าปกติ ได้แก่ ฮีโมโกลบิน เกลดเลอด อิเลกโทรไลต์ แคลเซียม

 ื
 ื
 ี
 ่
                                                                                         ็
                                                                                   ื
                                                                                ็
 midazolam ฉดทางหลอดเลอดด า หรอฉดเขาทางกลามเนอ (รปแบบ water-soluble) ขนาดยาที่ใช้และ  ในเลือด น้ าไขสันหลัง และผลตรวจสมองด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟา ผลตรวจคลนไฟฟาสมอง พบความผิดปกติ
 ื
 ู
 ้
 ี
 ้
 ้
 ื
 ี
 ื
                                                                                     ้
                                                                    ้
                                                                                ื
                                                                                ่
 44
 วิธีการบริหารยา  มีดังนี้   แพทยจึงหยุดใช้ cefepime แลวเปลยนเป็น teicoplanin 400 มิลลิกรัม วันละ 2 ครั้ง ซึ่งเป็นยาในกลุ่ม
                                               ี
                                           ้
                                               ่
                     ์
 o  diazepam ขนาด 5–10 มิลลิกรัม ฉีดเข้าทางหลอดเลอดด า นาน 2–5 นาที ให้ซ้ าได้ทุก 5–20   glycopeptide antibiotics เช่นเดียวกบ vancomycin และใหการรกษาอาการชักดวย diazepam แบบฉีด
 ื
                                                                                      ้
                                                ั
                                                                    ้
                                                                         ั
 นาที ขนาดสะสมไม่เกิน 30 มิลลิกรัม   เข้าเส้นเลือดด า ขนาด 10 มิลลิกรัม 2 ครั้ง หลังจากนั้น 5 วัน ผลตรวจคลื่นไฟฟ้าสมองกลับมาสู่ภาวะปกติ  ใน
 o  midazolam ขนาด 0.05–0.2 มิลลิกรัม/กิโลกรัม ฉีดเข้าทางหลอดเลือดด า นาน 20–30 วินาที   ผปวยรายนมการทางานของไตบกพรอง ซ่งจาเปนต้องปรบขนาดยาใหเหมาะสมเพราะขนาด cefepime ที่สูง
                                              ่
                                                                         ้
                         ้
                  ่
                         ี

                                                               ั
                          ี
                                                       ็
                 ู
                                                  ึ

                 ้
 ่
 แล้วให้บริหารยาต่อเนื่องขนาด 0.05–2 มิลลิกรัม/กิโลกรัม/ชัวโมง เจือจางใน NSS โดยความ  แสดงถึงความเสี่ยงต่อการเกิดอาการชัก ซึ่งขนาดยาส าหรับผู้ป่วยที่มี creatinine clearance 11-29 มิลลิลิตร/
 เข้มข้นไม่เกิน 1 มิลลิกรัม/มิลลิลิตร   นาที ควรได้รับยาในขนาด 2 กรัม/วัน ในขณะที่ผู้ป่วยรายนี้ได้รับขนาด 3 กรัม/วัน
 ในกรณีท่ไม่สามารถควบคุมใหหยดชักไดภายหลงจากให้การรักษาดวย benzodiazepines จะ  Krzeminski และคณะ  ไดรายงานกรณศกษาการเกดอาการชักจาก chloroquine ในผู้ป่วยหญิง
 ุ
 ้
 ั
 ้
 ี
 ้
                                          51
                                                          ึ
                                                                    ิ
                                                         ี
                                              ้
 พิจารณาให้ยากันชัก 1 ชนิด ซึ่งกรณีนี้พบได้ไม่บ่อยในผู้ที่มีอาการชักจากการใช้ยา ยาที่นิยมใช้คือ phenytoin   อายุ 49 ปี ไดรับการวินิจฉยว่าเป็นโรคลูปัส (systemic lupus erythematosus, SLE) และได้รับการรักษา
                                      ั
                           ้
 ็
 ื
 โดยให้ loading dose 10-15 มิลลิกรัม/กิโลกรัม ฉดเขาทางหลอดเลอดด าในอัตราเรวไมเกน 50 มิลลิกรัม/  ด้วย methylprednisolone ขนาด 32 มิลลิกรัม/วัน นาน 2 สัปดาห์ จากนั้นจึงเริ่ม chloroquine 250
 ิ
 ่
 ี
 ้
 ่
 นาที แล้วให้ maintenance dose 100 มิลลิกรัม ทุก 6-8 ชัวโมง เจือจางใน NSS โดยความเข้มข้นไม่เกิน 10   มิลลิกรัม/วัน ภายหลงจากใช้ chloroquine เป็นระยะเวลานาน 1 เดือน ผู้ป่วยเกิดอาการชักแบบ complex
                                 ั
 ิ
 มิลลิกรัม/มิลลิลิตร หรือชนิดรับประทาน 300 มิลลิกรัม วันละครั้ง โดยแพทยจะติดตามและประเมนผล หาก  partial seizure นาน 24 ชั่วโมง ผู้ป่วยไม่เคยมีประวัติชักมาก่อน แพทย์จึงตรวจเอกซเรยคอมพวเตอรสมอง
 ์
                                                                                          ์
                                                                                               ิ
                                                                                                     ์
 ผู้ป่วยสามารถควบคุมอาการชักได้ จะค่อย ๆ ปรับลดขนาดยาลงร้อยละ 20-25 ของขนาดยาที่ได้รับทุกสัปดาห์   และตรวจสมองด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าซึ่งพบว่าปกติ แต่ผลตรวจคลื่นไฟฟ้าสมอง พบความผิดปกติ  ในระหว่าง
 ้
 จนกระทั่งหยุดยาได 34,35,37    รักษาตวในโรงพยาบาล แพทยสั่งหยุด chloroquine เหลอเพียง methylprednisolone ในการรักษา SLE
                     ั
                                                                ื
                                         ์
 34
 ส าหรับการรักษาอาการชักแบบจ าเพาะต่อยาที่เป็นสาเหตุ  มดังนี้    และควบคุมอาการชักดวย valproic acid ขนาด 900 มิลลิกรัม/วัน ขนาดยาเปาหมาย คอ 1,000-3,000
 ี
                                                                                    ้
                                                                                            ื
                                    ้
 ั
 ่
 o  การชักจาก TCAs ตอบสนองต่อการรกษาด้วย benzodiazepines แตไม่ควรใช้ phenytoin   มิลลิกรัม/วัน และตรวจวัดระดับยาในเลือดของ valproic acid ซึ่งผู้ป่วยมอาการดีขึ้นหลังได้รับการรักษา
                                                                            ี
 เนื่องจากไม่มีประสิทธิผลและอาจเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะจาก TCAs
 o  การชักจากเคมีบ าบัด โดยทั่วไปแนะน าให้ปรับลดขนาดยาหรือปรับเปลี่ยนแบบแผนการรักษา    5.  ความผิดปกติของการรับรู้และความคิด
 ่

 ื
 ็
 o  การชักจาก isoniazid แนะนาใช้ pyridoxine (วิตามินบี 6) เปนยาทางเลอกแรก เนองจาก  การทาหนาทด้านความคดความเขาใจ (cognitive function) ประกอบดวย 8 มิติ (รูปที่ 2.4) คือ
 ื
                                                                                     ้
                                  ี
                                                     ้
                                            ิ
                                  ่
                                ้

 ั
 ์
 วิตามินบี 6 เป็น cofactor ของการสงเคราะห GABA แนะน าให้ pyridoxine ในปริมาณเท่ากับ   ความต้งใจ (attention) การจดจา (memory) การเรียนรู้ (learning) การวางแผน (planning) การแก้ปัญหา

                     ั
 ื
 ู
 ุ
 isoniazid ที่รับประทานเข้าไป ฉีดเข้าทางหลอดเลอดด า ในขนาด 0.5-1 กรัม/นาที ขนาดสงสด   (problem solving) การใช้ภาษา (language processing) การรับรู้ระยะและทิศทาง (visuospatial ability)
 5 กรัม ทั้งนี้รูปแบบยาฉีดในท้องตลาดมีขนาด 100 มิลลิกรัม/มิลลิลิตร   และทักษะพสัย (psychomotor performance) 52,53  เมื่อเกิดความบกพร่องของ cognitive function จะ
                          ิ
                                                                                                        52
               ส่งผลให้เกิดความผิดปกติของการรับรู้และความคด (cognitive disorder) ซึ่งจัดแบ่งเป็น 4 ประเภทหลก ๆ
                                                        ิ
                                                                                                     ั
 52                                                                                                     53
                                                                                                        53
   69   70   71   72   73   74   75   76   77   78   79