Page 81 - Neuropsychiatric.indd

o rivastigmine ขนาด 1.5 มิลลิกรัม รับประทาน วันละ 2 ครั้ง ขนาดสูงสุด 9 มิลลิกรัม/วัน
o rivastigmine แผ่นแปะผิวหนัง ขนาด 4.6 มิลลิกรัม วันละครั้ง ขนาดสูงสุด 13.3 มิลลิกรัม/วัน

o galantamine ขนาด 8 มิลลิกรัม รับประทาน วันละครั้ง ขนาดสูงสุด 16 มิลลิกรัม/วัน
o memantine ขนาด 5 มิลลิกรัม รับประทาน วันละครั้ง ขนาดสูงสุด 20 มิลลิกรัม/วัน

5.4 ตัวอย่างกรณีศึกษา

่
ึ
Marxreiter และคณะ ได้รายงานกรณีศึกษาภาวะสับสนเฉียบพลัน ซงเป็นอาการถอนยา จากการ
67
หยุดใช้ยารักษาโรคพาร์กินสันกะทันหัน ในผู้ป่วยชาย อายุ 71 ปี มีโรคประจ าตัวคือ โรคพาร์กินสัน นาน 13 ปี
ผู้ป่วยถูกน าตัวส่งโรงพยาบาลด้วยอาการสับสน ซึมลง เห็นภาพหลอน โดยเริ่มมีอาการเมื่อ 3 วันกอนหน้า
่
ก่อนหน้านี้ 7 วัน ผู้ป่วยเพงออกจากโรงพยาบาลโดยเข้ารักษาแบบผู้ป่วยในด้วยอาการพาร์กินสันที่แย่ลง และ
ิ่
ิ
แพทย์รักษาโดยเพมขนาด levodopa จาก 500 เป็น 625 มิลลิกรัม/วัน เพ่มขนาด entacapone จาก 800
ิ่
เป็น 1,000 มิลลิกรัม/วัน และคงยาเดิมคือ amantadine 200 มิลลิกรัม/วัน ซึ่งใช้มานาน 2 ปี นอกจากนี้เพม
ิ่
ยาใหม่คือ rasagiline 1 มิลลิกรัม/วัน ระหว่างนอนรักษาโรงพยาบาล ในครั้งนี้แพทย์สงสัยเกิดโรคจิต
(psychosis) จากยา จึงสั่งหยุด entacapone, rasagiline และ amantadine แต่ยังคงให้ levodopa และให ้

การรกษาโรคจิตด้วย clozapine 12.5 มิลลิกรัม/วัน หลังจากการรักษาดังกล่าว 3 วัน พบว่าผู้ป่วยเริ่มมีภาวะ
ั
ิ
ั
ี
ั
์
ึ
สบสนเฉยบพลน แพทยจงเพ่มขนาดยา clozapine ขึ้นเรื่อย ๆ จนถง 75 มิลลิกรัม/วัน ในวันที่ 12 ของการ
ึ
นอนโรงพยาบาล และเพิ่ม lorazepam ในวันที่ 8 ของการนอนโรงพยาบาล แต่อาการสับสนเฉียบพลันไม่ดีขึ้น
้

ื
ื่
ทั้งนี้ ไม่พบความผิดปกติอนที่อาจเป็นสาเหตุของภาวะสับสนเฉียบพลัน เช่น การติดเชื้อ ภาวะขาดนา หรอไต
ุ
วาย แพทย์จึงสงสัยภาวะสับสนเฉียบพลันจากการหยด amantadine กะทนหัน จึงให้ amantadine 200
ั
ื
ั
มิลลิกรัม ทางหลอดเลอดด า 1 ครั้ง หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมง พบว่าภาวะสบสนเฉยบพลนดีขึ้นชัดเจน และสั่ง
ั
ี
่
ั
amantadine รับประทานตอเน่อง 150 มิลลิกรัม/วัน ในวันถดมา ยากลับบ้านที่ผู้ป่วยได้รับคือ levodopa
ื
625 มิลลิกรัม/วัน และ amantadine 150 มิลลิกรัม/วัน ซึ่งแพทย์จะติดตามและประเมินอาการพาร์กินสัน
ิ
ั
ิ
์
ี
ั
หากไมสามารถควบคมอาการพารกนสนได้อาจมการปรบเพ่มขนาดยา ส าหรับ amantadine จัดเป็นยาใน
่
ุ
บัญชียาหลักแห่งชาติ ในกลุ่มยาก าพร้า กรณีศึกษานี้เป็นตัวอย่างของการใช้ amantadine ต่อเนื่องนานและ
ั
เมื่อหยุดยากะทันหันท าให้เกิดอาการถอนยาโดยผู้ป่วยมีอาการสับสนเฉียบพลัน การค่อย ๆ ปรบลดขนาดยา
ลงจะลดความเสี่ยงต่อการเกิดอาการถอนยาได้
68
ื
ี
Dautzenberg และคณะ ได้รายงานกรณศึกษาภาวะสมองเสอมจาก methotrexate ในผู้ป่วยชาย
่
ั
้
์
ิ
อายุ 78 ปี ที่เป็นโรคขออักเสบรมาตอยด อาการผิดปกติที่พบ คือ ความจาลดลง ร่วมกบความผดปกติของ

ู
ึ
้
ั
ื
ิ
์
่
็
อารมณและพฤตกรรม คือ กาวร้าวขน ไมเหนอกเห็นใจคนอน กระวนกระวาย ร่วมกับซึมเศร้า ภายหลงใช้
่
้
methotrexate ขนาด 15 มิลลิกรัม/สัปดาห์ (ขนาดยาสูงสุดไม่ควรเกิน 20 มิลลิกรัม/สัปดาห์) ร่วมกับ folic
acid ขนาด 2.5 มิลลิกรัม/วัน ตดต่อกนเปนระยะเวลา 11 เดือน จากการซกประวัต ตรวจร่างกาย ตรวจจิต
ิ
ิ
ั
ั
็
่
ิ
้
ั
และประสาท ตรวจสมองด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟา และคดกรองภาวะสมองเสือมด้วยแบบประเมน MoCA ได้
คะแนน 20 จาก 30 คะแนน ซึ่งสะท้อนว่าผู้ป่วยมีความรุนแรงในระดบเลกน้อย (ช่วงคะแนน 18-25) ซึ่งใน
็
69
ั
ื
่
ั
้
คนปกติควรมีค่าคะแนนตั้งแต่ 26 คะแนนขนไป แพทย์วินิจฉยว่าเป็นภาวะสมองเสอมร่วมกับซึมเศร้า และ
ึ
ุ
ื
หยุด methotrexate เนองจากสงสยว่าอาจเป็นสาเหตภาวะสมองเสื่อม และให้การรักษาซึมเศร้าด้วย
่
ั
nortriptyline 75 มิลลิกรัม วันละครั้ง หลังจากหยุด methotrexate นาน 4 สัปดาห์ พบว่าอาการผู้ป่วยดีขึ้น
70
็
้
ประเมน MMSE ได้ 26 จาก 30 คะแนน ซึ่งแสดงใหเหนว่าความจากลับมาปกติ และ 1 ปีต่อมาหลังจาก
ิ

ิ่
หยุด methotrexate ค่าคะแนน MMSE ของผู้ป่วยเพมขึ้นจาก 26 เป็น 30 คะแนน สะท้อนว่าผู้ป่วยมีอาการ
60
60